诗经__卷耳

《诗经》是我国最早的一部诗歌总集，共收录从西周初年到春秋中叶大约500年间的诗歌305首，原称《诗》或《诗三百》，西汉时被尊为儒家经典，始称《诗经》，并沿用至今。


                                                         卷  耳


    这是一首别具一格的思妇诗。明明是妻子思念远征的丈夫，却想象丈夫的仆病马疲之态，忧伤思家的情景。这种假设夫思妇来抒发妇思夫的表现手法，对后代的怀人题材产生了极大的影响。

             采采卷耳，                                      采呀采呀采卷耳，
             不盈顷筐。                                      采不满浅浅小筐。
             嗟我怀人，                                      心里想念我丈夫。
             寘彼周行：                                      浅筐放在大路旁：


             陟彼崔嵬，                                      登上高高土石山，
             我马虺隤。                                      我的马疲困腿软。
             我姑酌彼金罍，                                且把酒杯来斟满，
             维以不永怀！                                   喝上一杯心稍安！


             陟彼高冈，                                      登上高高的山岗，
             我马玄黄，                                      我马疲病已挂相。
             我姑酌彼兕觥，                                且把大杯斟满酒，
             维以不永伤！                                   安慰自己不忧伤！


             陟彼砠矣，                                      登上高高的石山，
             我马瘏矣。                                      马儿病倒路难行。
             我仆痡矣，                                      仆人累得已病倒，
             云何吁矣！                                      如何解脱这忧愁！            

这首诗体现了妇夫之间的忧思的感情。早在西周到春秋时期，人们的感情真实表现，体现了那时期的感情和历史价值！